Atraktor Rikitakego
Attractor Builder (dodatek do Blendera) Równania: ẋ = -b * x + z * y ẏ = -b * y + (z - a) * x ż = 1 - x * y Parametry: | a = 5 | b = 2 | Ustawienia symulacji: Stan początkowy: x₀ = 1, y₀ = 1, z₀ = 1 Metoda: RK4 Krok czasowy (dt): 0.01 Liczba kroków: 15000 Faza rozgrzewki (burn-in): 500 Skala: 0.4
Atraktor Rikitakego wywodzi się z klasycznego modelu dwóch sprzężonych dynamo-tarcz opracowanego przez Tsunejiego Rikitake w 1957 roku w celu opisu nieregularnych odwróceń pola magnetycznego Ziemi. Układ ten, znany jako system dwóch dysków dynama, opisuje wzajemne oddziaływanie dwóch obwodów elektrycznych sprzężonych przez momenty magnetyczne wirujących przewodników. W ujęciu oryginalnym Rikitakego (1957, s. 90–91) równania przyjmują postać:
\( L_1 \frac{dI_1}{dt} + R_1 I_1 = 2\pi M \Omega_1 I_2, \)
\( L_2 \frac{dI_2}{dt} + R_2 I_2 = 2\pi N \Omega_2 I_1, \)
\( G_1 \frac{d\Omega_1}{dt} = G_1 - 2\pi M I_1 I_2, \quad G_2 \frac{d\Omega_2}{dt} = G_2 - 2\pi N I_1 I_2. \)
Rikitake zauważył, że dla pewnych wartości parametrów sprzężone równania dla prądów (I₁, I₂) i prędkości kątowych (Ω₁, Ω₂) prowadzą do oscylacji nieregularnych — chaotycznych — mogących modelować zmiany biegunowości pola geomagnetycznego. Po uproszczeniu i przejściu do postaci bezwymiarowej otrzymuje się klasyczny trójwymiarowy układ znany dziś jako atraktor Rikitakego (McMillen, 1999, s. 1):
\(\dot{x} = -\mu x + y z\)
\(\dot{y} = -\mu y + (z - a)x\)
\(\dot{z} = 1 - x y\)
W wersji używanej w dodatku Blendera parametry a i b odpowiadają odpowiednio współczynnikowi sprzężenia pomiędzy obwodami oraz tłumieniu (odpowiednikowi μ). Dla wartości a = 5 i b = 2 układ generuje charakterystyczny atraktor o dwóch wirujących płatach, ilustrujący zjawisko niestabilnych przełączeń magnetycznych — analogię odwróceń biegunów w polu geomagnetycznym.
Źródła:
Rikitake, T. (1957).
Oscillations of a System of Disk Dynamos.
Proceedings of the Cambridge Philosophical Society, 54(1), 89–105.
DOI:
10.1017/S0305004100033223
McMillen, T. (1999).
The Shape and Dynamics of the Rikitake Attractor.
The Nonlinear Journal, 1, 1–10.